{"id":229,"date":"2013-11-24T19:20:41","date_gmt":"2013-11-24T19:20:41","guid":{"rendered":"http:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/?page_id=229"},"modified":"2014-03-01T17:24:29","modified_gmt":"2014-03-01T17:24:29","slug":"adelbert-von-chamisso","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/adelbert-von-chamisso\/","title":{"rendered":"Adelbert von Chamisso"},"content":{"rendered":"

The family\u00a0\u00a0de\u00a0 Chamisso<\/em>\u00a0 owned for centuries\u00a0the castles at Boncourt, Villers and Sivry. Only the one at Villers survived the French Revolution. Adelbert von Chamisso (Adelaide de Chamisso) was born and babtised at the castle of Boncourt, which was sold\u00a0at a public auction\u00a0and destroyed in 1792. His mother died and was burried at the\u00a0castle of \u00a0Villers, hardly\u00a03 km away from\u00a0 what was once Boncourt.<\/p>\n

\"\"
\nPortret\u00a0 Adelbert\u00a0 von Chamisso von Boncourt. Born in 1781 and deceased in 1838<\/p>\n

Of the three family castles Chamisso in the Champagne, Boncourt near Ante was the most imposing.<\/p>\n

There Adelbert von Chamisso was born. Only the castle at Villers survived the Revolution of 1789.<\/p>\n

Historic map of the castle Boncourt.<\/p>\n

How it looks today.<\/p>\n

This was the entance to the court yard. The\u00a0 contours of the water ditch around the castle\u00a0are still visible.<\/p>\n

And still plenty of remnants\u00a0 of the building are left in the soil, even\u00a0 after two centuries of agricultural activity\u00a0on this very spot; the farmer\u00a0 is collecting each and every time before sowing.<\/p>\n

\u00a0View on Ante near Boncourt.<\/p>\n

Church where Adelbert von Chamisso was baptised.<\/p>\n

Close-up.<\/p>\n

Main square and townhall Sainte Menehould.<\/p>\n

SYNOPTIC BIOGRAPHY
\nChamisso, Adelbert von (Louis Charles Adelaide de Chamisso), 1781\u20131838, German poet and naturalist, b. Ch\u00e2teau de Boncourt, France. He served as page at the court of William II of Prussia and, after army service and travels, became keeper of the royal botanical gardens. He edited (1804\u20136) the Musenalmanach and was a member of Mme de Sta\u00ebl’s circle. His sentimental poetic cycle Frauenliebe und Leben (1830) was set to music by Schumann. Peter Schlemihls wundersame Geschichte (1814), his tale of a man who sold his shadow to the devil, has become legend. He also wrote plays, an account of his travels in the Pacific (1836), and a work on linguistics (1837).<\/p>\n

The Columbia Electronic Encyclopedia, 6th ed. Copyright \u00a9 2005, Columbia University Press. All rights reserved.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Nederlandse biografie van Adelbert von Chamisso:<\/strong><\/p>\n

Adelbert von Chamisso (Ch\u00e2lons-en-Champagne, 30 januari 1781 \u2014 Berlijn, 21 augustus 1838) was een Duits schrijver van Franse afkomst uit de Romantiek, die ook zo\u00f6loog, botanicus en ontdekkingsreiziger was en bovenal herinnerd wordt als auteur van het sprookje Peter Schlemihls wundersame Geschichte. In Alaska is een eiland naar hem vernoemd.<\/p>\n

LEVEN
\nAdelbert von Chamisso heette eigenlijk Louis Charles Ad\u00e9la\u00efde de Chamisso de Boncourt. Hij werd op het slot Boncourt in de Champagne geboren, maar zijn adellijke familie moest in 1794 voor de Franse Revolutie op de vlucht. Chamisso werd page van Frederika Louise van Pruisen. Hij leerde in een snel tempo Duits en schreef er verschillende vertellingen en sprookjes in. In Berlijn kwam hij in contact met onder anderen Kleist, Motte-Fouqu\u00e9, Eichendorff, Hoffmann en Brentano. Chamisso diende als officier in het Pruisische leger van 1798 tot 1807, en werd lid van de Nordsternbund, een verzameling gelijkgestemde dichters. Chamisso keerde na zijn legerdienst nog naar Frankrijk terug en bezocht ook Zwitserland, maar kreeg een afkeer van Napoleon. Hij legde zich toe op de plantkunde en besloot in 1815 op expeditie te gaan.<\/p>\n

In 1814 publiceerde hij Peter Schlemihls wundersame Geschichte; het is een enigszins autobiografische kruising tussen een sprookje en een novelle, vol magische wendingen, dat in alle belangrijke talen uit die tijd vertaald werd en Chamisso wereldberoemd maakte. Het verhaal gaat over een man die zijn schaduw verkoopt in ruil voor de onuitputtelijke gelukszak van de Fortuin, en uiteindelijk wereldreiziger en natuurkundige wordt dankzij een paar zevenmijlslaarzen. De parallellen met Chamisso zelf zijn duidelijk; de schaduw kan misschien op zijn identiteit wijzen: hij was soms een Fransman, soms een Duitser, maar altijd slechts een afkooksel van een van beide. Chamisso stapte af van Franstalige gedichten, maar verloochende zijn afkomst nooit.<\/p>\n

Als ontdekkingsreiziger maakte Chamisso zich verdienstelijk door grote delen van Alaska en de Aleoeten in kaart te brengen: hij maakte deel uit van een drie jaar durende poging om de Noordoostelijke doorgang te vinden in de Stille Oceaan, in opdracht van de Russische overheid en onder leiding van Otto von Kotzebue (zoon van August von Kotzebue). Chamisso bestudeerde nauwgezet de plaatselijke plantenwereld en de Inuit-bevolking en publiceerde later zijn dagboeken van deze reis. Ook maakte hij in 1837 nog een studie van het Hawaiiaans. Na zijn terugkomst, in 1819, werd Chamisso directeur van de Botanische tuin van Berlijn; hij ligt ook in deze stad begraven, nabij het plein dat zijn naam draagt.<\/p>\n

Chamisso is een typisch romanticus: de werkelijkheid wordt bij hem op een sprookjesachtige manier voorgesteld, en enige moraal of levenswijsheid is nooit belerend. Tevens was Chamisso een verdienstelijk lyricus: hij bezat een eigen dichtstijl, gekenmerkt door eenvoud en vindingrijkheid. Zijn cyclus Frauenliebe und -leben is in 1840 door Robert Schumann op muziek gezet.<\/p>\n

Aangezien Chamisso een van de succesrijkste niet-oorspronkelijk Duitstalige auteurs was, is in 1985 een prijs naar hem vernoemd: de Adelbert-von-Chamisso-Preis, die aan schrijvers wordt uitgereikt wier moedertaal niet het Duits is en die een lovenswaardig Duits werk hebben geschreven.<\/p>\n

WERKEN
\n1806 Fortunati Gl\u00fcckseckel und W\u00fcnschh\u00fctlein (sprookje)
\n1814 Peter Schlemihls wundersame Geschichte (novelle)
\n1821 Bemerkungen und Ansichten einer Entdeckungsreise
\n1830 Frauenliebe und -leben (gedichtencyclus)
\n1832 Der deutsche Musenalmanach (met Gustav Schwab)
\n1833 Die alte Waschfrau (gedichtencyclus)
\n1836 Reise um die Welt in den Jahren 1815-1818 (dagboek)
\n1837 \u00dcber die Hawaiianische Sprache (verhandeling)
\n[bewerk]BronnenBronnen:
\nGerhard Fricke & Mathias Schreiber (1988), Geschichte der deutschen Literatur. Paderborn: Ferdinand Sch\u00f6ningh.
\nWerner Kohlschmidt (1946), ‘Die Romantik’, in: Bruno Boesch (red.), Deutsche Literaturgeschichte in Grundz\u00fcgen. Die Epochen deutscher Dichtung. Bern: Francke Verlag, pp. 309-347.
\nWolf Wucherpfennig (1986), Geschichte der deutschen Literatur. Von den Anf\u00e4ngen bis zur Gegenwart. Stuttgart: Ernst Klett.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

FOUND AT THE INTERNET, A DISCUSSION ON THE FAMOUS POEM ABOUT THE CASTLE WHERE ADELBERT WAS BORN, Boncourt, 3 km away from where\u00a0his oncle lived in Villers;\u00a0dated 21 novembre 2005:
\nDas Schlo\u00df Boncourt<\/p>\n

Ich tr\u00e4um’ als Kind mich zur\u00fccke
\nUnd sch\u00fcttle mein greises Haupt;
\nWie sucht ihr mich heim, ihr Bilder,
\nDie lang’ ich vergessen geglaubt?
\nHoch ragt aus schatt’gen Gehegen
\nEin schimmerndes Schlo\u00df hervor,
\nIch kenne die T\u00fcrme, die Zinnen,
\nDie steinerne Br\u00fccke, das Thor.
\nEs schauen vom Wappenschilde
\nDie L\u00f6wen so traulich mich an,
\nIch gr\u00fc\u00dfe die alten Bekannten
\nUnd eile den Burghof hinan.
\nDort liegt die Sphinx am Brunnen
\nDort gr\u00fcnt der Feigenbaum,
\nDort, hinter diesen Fenstern,
\nVertr\u00e4umt’ ich den ersten Traum.
\nIch tret’ in die Burgkapelle
\nUnd suche des Ahnherrn Grab
\nDort ist’s, dort h\u00e4ngt vom Pfeiler
\nDas alte Gewaffen herab.
\nNoch lesen umflort die Augen
\nDie Z\u00fcge der Inschrift nicht,
\nWie hell durch die bunten Scheiben
\nDas Licht dar\u00fcber auch bricht.
\nSo stehst du, o Schlo\u00df meiner V\u00e4ter,
\nMir treu und fest in dem Sinn
\nUnd bist von der Erde verschwunden,
\nDer Pflug geht \u00fcber dich hin.
\nSei fruchtbar, o teurer Boden,
\nIch segne dich mild und ger\u00fchrt
\nUnd segn’ ihn zwiefach, wer immer
\nDen Pflug nun \u00fcber dich f\u00fchrt.
\nIch aber will auf mich raffen,
\nMein Saitenspiel in der Hand,
\nDie Weiten der Erde durchschweifen
\nUnd singen von Land zu Land.
\nLouis Charles Adela\u00efde Chamisso de Boncourt,<\/p>\n

ou Adelbert von Chamisso<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

J’ai pass\u00e9 le texte au traducteur de Google, mais le r\u00e9sultat est vraiment trop affreux, je ne peux pas le reproduire ici.<\/p>\n

Il y a des limites \u00e0 tout.<\/p>\n

Ecrit par : Sylvie | lundi, 21 novembre 2005<\/p>\n

Hum. J’ai une traduction des quatre premiers quatrains seulement :<\/p>\n

En r\u00eave, je reviens vers mon enfance,
\nEt je hoche ma t\u00eate chenue ;
\nComment m’avez-vous rejoint, images
\nQue je croyais depuis longtemps oubli\u00e9es ?<\/p>\n

Pointant hors des taillis ombreux
\nS’\u00e9l\u00e8ve un ch\u00e2teau scintillant ;
\nJ’en connais les tours, les cr\u00e9neaux,
\nLe pont de pierre, le portail.<\/p>\n

Sur l’\u00e9cusson qui porte mes armes
\nLes lions me regardent si famili\u00e8rement,
\nJe salue ces vieux amis
\nEt monte en h\u00e2te vers la cour.<\/p>\n

L\u00e0, le sphynx est couch\u00e9 pr\u00e8s du puits,
\nL\u00e0 verdit le figuier,
\nL\u00e0, derri\u00e8re ces fen\u00eatres,
\nJ’ai r\u00eav\u00e9 mon premier r\u00eave…<\/p>\n

Ecrit par : Dominique | lundi, 21 novembre 2005<\/p>\n

Puisque vous le demandez, voici la traduction de Google :<\/p>\n

La serrure des Boncourt moi r\u00eaver ‘en tant qu’enfant moi zuruecke et secoue ma personne \u00e2g\u00e9e t\u00eate; Comment leur la maison me cherche-t-elle, lui les images que ‘j’oublie longtemps cru? Etc.<\/p>\n

J’ai honte…<\/p>\n

Ecrit par : Sylvie | lundi, 21 novembre 2005<\/p>\n

Ce po\u00e8me inaugure une nouvelle cat\u00e9gorie de textes. Des textes de grands \u00e9crivains, comme toujours, mais des textes parlant d’un pays, mon pays qui est aussi le pays des autres. Chamisso, auteur n\u00e9 fran\u00e7ais et chantant en allemand d’un pays \u00e0 un autre pays ou chantant \u00e0 propos d’un pays \u00e0 partir d’un autre pays, me semble \u00eatre une figure assez exemplaire d’un enracinement dans l’Europe enti\u00e8re \u2013 et je regrette l’oubli, la n\u00e9gligence, l’indiff\u00e9rence \u00e0 son \u00e9gard dans ma bonne cit\u00e9.<\/p>\n

Ecrit par : Dominique | lundi, 21 novembre 2005<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

ADELBERT, BORDERCOSSER BETWEEN FRANCE AND GERMANY. Resume of an essai by Heinz Sch\u00fctte, “Adelbert von Chamisso und die S\u00fcdsee”<\/p>\n

In: Internationales Asienforum, Vol. 35 (2004), No. 3\u20134, pp. 353-371<\/p>\n

The essay deals with Adelbert von Chamisso\u2019s (1781-1838) Reise um die Welt of 1835, which has been neglected by historical research and which describes a world increasingly united by trade. From 1815 to 1818, the poet and botanist had participated in the Russian Pacific and Arctic expedition under Otto von Kotzebue as a titular scientist. In the steps of his creation Peter Schle\u00admihl (1813) who had lost his shadow, Chamisso ventured to search for his own identity, to retrieve his shadow, in science and in foreign lands. A border crosser between France and Germany ever since earliest youth, he became a \u2018threshold\u2019 personality between the world of the ancien r\u00e9gime and modernity of the late 19th century. In the tradition of the Enlightenment, he wrote an unusually rich text in which he proved to be an empiricist, in that \u201ceach fragment of human history\u201d is important to him as a component of humanity\u2019s general history.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Adelberts world (discovery)\u00a0tour\u00a0 as botanist on the Russian\u00a0ship Rurik under\u00a0Prussian commander Kotsebue.\u00a0The Russian navy ship the Rurik.<\/p>\n

Chamisso’s poems put musik. Most famous is “Frauen Liebe und Frauen Leben” composed by Schumann.<\/p>\n

\"\"<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

The family\u00a0\u00a0de\u00a0 Chamisso\u00a0 owned for centuries\u00a0the castles at Boncourt, Villers and Sivry. Only the one at Villers survived the French Revolution. Adelbert von Chamisso (Adelaide de Chamisso) was born and babtised at the castle of Boncourt, which was sold\u00a0at a …<\/span> Continue reading →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-229","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/229","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=229"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/229\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":232,"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/229\/revisions\/232"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/chateau-de-villers-en-champagne.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=229"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}